Το κατάντημα της Πρωτεύουσας

Κύριο Άρθρο Εστίας

Αφέθηκε να καταρρεύσει μετά τον Δεκέμβριο 2008

– Στις 9 Σεπτεμβρίου 2001 η Νέα Υόρκη δέχθηκε μία πρωτοφανή τρομοκρατική επίθεση. Δυο αεροπλάνα έπεσαν στους Διδύμους Πύργους -όπου έδρευε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου- οι οποίοι κατέρρευσαν αφήνοντας πίσω τους πάνω από 3.000 νεκρούς. Ταυτόχρονα, επίθεση δέχθηκε και η Ουάσιγκτον όπου αεροπλάνο έπεσε στο Πεντάγωνο. Ήταν έργο της τρομοκρατικής οργανώσεως «Αλ Κάιντα» που είχε σκοπό να πλήξει μεταξύ άλλων και την αμερικανική οικονομία. Όμως οι αρχές και οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης δεν παρεδόθησαν στις διαθέσεις των τρομοκρατών. Ελήφθησαν δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και οι Νεοϋορκέζοι αντέστησαν σύσσωμοι. Έτσι, η πόλη επούλωσε τις πληγές της σε χρόνο πολύ ταχύτερο του αναμενόμενου. Αν είχαν σηκώσει οι αρχές και οι Νεοϋορκέζοι τα χέρια ψηλά, η οικονομική ζωή της πόλεως θα είχε καταρρεύσει. 

– Στις 7 Ιουλίου 2005 επεχειρήθη ανάλογη τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο. Έγιναν τέσσερεις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε διάφορα σημεία του κέντρου της πόλεως, που άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Οι τρεις έγιναν σε πολυσύχναστους σταθμούς του υπογείου σιδηροδρόμου και η τέταρτη σε λεωφορείο. Και εδώ, παρά το πρώτο σοκ η αντίδραση των αρχών υπήρξε ακαριαία. Ελήφθησαν δρακόντεια μέτρα και οι αρχές κατόρθωσαν να εντοπίσουν σχετικά σύντομα τους πυρήνες των επιθέσεων. Έτσι αποκατεστάθη η οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλεως. Και αυτό επετεύχθη με την συνδρομή των Λονδρέζων. Αν είχε επιδειχθεί αδράνεια, το Λονδίνο και κατ’ επέκτασιν ολόκληρη η Βρετανία θα είχε υποστεί οικονομική καταστροφή. Σκεφθείτε μόνο την απώλεια που θα είχε ως τουριστικός προορισμός, αν επικρατούσε κλίμα ανασφάλειας. 

– Στις 8 Δεκεμβρίου 2008 δέχθηκε αναλόγου εύρους επίθεση η Αθήνα. Εδώ προφανώς δεν υπήρχε οργανωμένη τρομοκρατική ενέργεια, αλλά ένα ολόκληρο πλέγμα αντιεξουσιαστών οι οποίοι, εξ αφορμής του φόνου ενός νεαρού από αστυνομικό, πυρπόλησαν το κέντρο της Πρωτευούσης. Ο φόνος έγινε το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου και αργά την νύχτα της ιδίας ημέρας πυρπολήθηκε το εμπορικό κέντρο της Πρωτευούσης, κυρίως δε καταστήματα επί της οδού Ερμού. Την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου πυρπολήθηκαν κτίρια επί της λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου εδρεύει η Ελληνική Αστυνομία. Και την Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου το βράδυ, ολόκληρο το κέντρο των Αθηνών παρεδόθη στους εμπρηστές. Κάηκαν δεκάδες καταστήματα και κτίρια και έγιναν τεράστιες ζημιές σε δημοσίους χώρους. Όμως οι δικές μας αρχές δεν αντέδρασαν όπως στην Νέα Υόρκη και το Λονδίνο. Και έκτοτε άρχισε η κατάρρευση. 

Αν κάνει κανείς σήμερα έναν περίπατο στο κέντρο των Αθηνών, παντού βλέπει ίχνη της καταστροφής εκείνης. Τα τραύματα ουδέποτε επουλώθηκαν, πόσο μάλλον αφού είχαμε και μεταγενέστερες επιθέσεις. Στις 5 Μαΐου 2010, κατά την διάρκεια μεγάλης διαδηλώσεως πυρπολήθηκε το κτίριο επί της οδού Σταδίου όπου έδρευε η τότε Marfin Bank, με συνέπεια να βρουν τραγικό θάνατο τρεις εργαζόμενοι, εκ των οποίων η μία έγκυος. Στις 12 Φεβρουαρίου 2012 έγινε νέα πυρπόληση της πόλεως, που είχε ως συνέπεια να καταστραφούν πάνω από 50 καταστήματα, αλλά και ολόκληρα κτίρια. Στην Σταδίου, δίπλα στο κτίριο της Marfin Bank κάηκε το παραδοσιακό κτίριο όπου έδρευαν οι κινηματογράφοι «Αττικόν» και «Απόλλων». Έτσι σήμερα η πρόσοψη ολοκλήρου του τετραγώνου παραμένει εν ερειπώσει. 

Για τα όσα συνέβησαν τον Δεκέμβριο του 2008 οι πάντες κατηγορούν την τότε Κυβέρνηση που έδωσε εντολές στην Αστυνομία απλώς να «αμυνθεί». Και πράγματι, οι ευθύνες ήταν τεράστιες. Όμως ακόμη μεγαλύτερες είναι οι ευθύνες για την στάση που επέδειξαν το κράτος, οι αρμόδιες αρχές, αλλά και οι ίδιοι οι Αθηναίοι στην συνέχεια. Αν είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο σε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, η πολιτεία θα είχε αντιδράσει διαφορετικά. Θα είχε λάβει δρακόντεια μέτρα, θα είχε θέσει περιορισμούς στις διαδηλώσεις -από τις οποίες συνήθως εκκινούν τα επεισόδια και οι πυρπολήσεις- και θα είχε προστατεύσει την οικονομική ζωή της πόλεως. Πόσο μάλλον αφού η Αθήνα είναι κατ’ εξοχήν τουριστικός προορισμός. Αλλά αιδώ επεδείχθη ασυγχώρητη αδράνεια, υπό την ανοχή και των Αθηναίων. 

Μετά των Δεκέμβριο του 2008 η Πρωτεύουσα αφέθηκε να καταρρεύσει. Η εμπορική κίνηση μειώθηκε, το κέντρο της πόλεως άρχισε σιγά-στγά να ερημώνει και τα κτίρια να ερειπώνουν. Θλιβερό «ντεκόρ» είναι το graffiti. Σήμερα δεν υπάρχει κτίριο η δημόσιος χώρος που να μην είναι μουτζουρωμένος με συνθήματα. Ακόμη και τα αγάλματα. Η βάση του αγάλματος του Κολοκοτρώνη επί της Σταδίου είναι χαραγμένη. Μέχρι πρότινος ήταν μουτζουρωμένες και οι όψεις της Τριλογίας στο Πανεπιστήμιο. Φαντασθείτε τι θα είχε συμβεί αν κάποιοι τολμούσαν να μουτζουρώσουν την Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι ή την Πύλη του Βρανδεμβούργου στο Βερολίνο. Θα είχαν συλληφθεί και δικασθεί πάραυτα. Εδώ τίποτε. 

Ιδού πώς καταρρέει -στην πραγματικότητα δολοφονείται- μία Πρωτεύουσα. Οι αρμόδιοι θα έπρεπε να ντρέπονται για το κατάντημα.

Ημερομηνία Δημοσίευσης: Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»

Δημήτρης Αβραμόπουλος
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.