Κύριο Άρθρο Εστίας
Καμία υποχώρηση έναντι των απεργών
Δεν χρειάζεται πολλή φιλοσοφία για να διαπιστωθεί το αυτονόητο. Ότι δηλαδή η σθεναρά και αποφασιστική στάση του κ. Σαμαρά στο θέμα της απεργίας των εργαζομένων στο μετρό επικροτείται από την συντριπτική πλειονότητα των πολιτών.
Αρκούσαν άλλωστε τρεις κουβέντες από τον Πρωθυπουργό -δεν χρειάζονταν περισσότερες- για να μπουν τα πράγματα σε τάξη. Πρώτον ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς ανήκουν στον λαό και όχι στις συντεχνίες. Δεύτερον ότι όλοι έχουν υποβληθεί σε θυσίες και δεν θα γίνουν εξαιρέσεις. Και τρίτον -το κυριότερο- ότι τα λάθη του παρελθόντος δεν θα επαναληφθούν.
Παντοδύναμες συντεχνίες
Αυτά τα απλά πράγματα είχαν καιρό να ακουστούν από πρωθυπουργικά χείλη. Μονίμως κυριαρχούσαν η σκοπιμότητα και ο φόβος του πολιτικού κόστους. Οι συντεχνίες τραβούσαν το σχοινί στα άκρα και οι κυβερνήσεις υποχωρούσαν. Και έτσι φθάσαμε στο δημοσιονομικό και οικονομικό αδιέξοδο. Ο κύριος λόγος που το ελληνικό δημόσιο οδηγήθηκε στην πτώχευση είναι ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν είχαν το πολιτικό σθένος να πουν «όχι». Όχι στις παράλογες απαιτήσεις των συντεχνιών, όχι στους εκβιασμούς με όμηρο το κοινωνικό σύνολο, όχι στην παραβίαση των νόμων από απεργούς.
Εξίσου σημαντική είναι και Η προειδοποίηση της Κυβέρνησης προς τους απεργούς των άλλων μέσων μαζικής μεταφοράς (λεωφορείων και τρόλεϊ), που με το άκουσμα της επίταξης έσπευσαν να κηρύξουν απεργία συμπαράστασης προς τους επιστρατευθέντες συναδέλφους τους του μετρό. Διεμήνυσε η Κυβέρνηση ότι και η δική τους απεργία θα αντιμετωπισθεί με τον ίδιο τρόπο. Προδήλως για τούς ιδίους λόγους: Ότι τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν ανήκουν σε αυτούς, αλλά στους πολίτες που πρέπει να εξυπηρετούνται και όχι να ταλαιπωρούνται. Μάλιστα αν οι νέοι απεργοί εξωθήσουν τα πράγματα στα άκρα, ίσως η Κυβέρνηση θα πρέπει να επιδείξει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, φθάνοντας ακόμη και σε απολύσεις.
Στην σύγχρονη ιστορία υπάρχουν δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα πολιτικών ηγετών οι όποιοι επέδειξαν μεγάλη πυγμή και αποφασιστικότητα στην αντιμετώπιση απεργιών που στρέφονταν κατά του κοινωνικού συνόλου.
ΡΟΝΑΛΝΤ ΡΗΓΚΑΝ: Στις 3 Αυγούστου 1981 κήρυξε απεργία το σωματείο των ελεγκτών εναερίου κυκλοφορίας των ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να παραλύσουν οι αεροσυγκοινωνίες. Ο Πρόεδρος Ρήγκαν αντέδρασε ακαριαία. Επικαλέσθηκε την νομοθεσία περί εθνικής ασφάλειας και κάλεσε τους απεργούς να επιστρέψουν στην εργασία τους εντός 48 ωρών. Από τους περίπου 13.000 ελεγκτές εναερίου κυκλοφορίας, επέστρεψαν μόνον οι 1.300. Έτσι, στις 5 Αυγούστου η Κυβέρνηση απέλυσε 11.345 αεροελεγκτές και τούς απέκλεισε διά βίου από κάθε δημόσια υπηρεσία. Τον έλεγχο της εναερίου κυκλοφορίας ανέλαβε προσωρινά η πολεμική αεροπορία και σταδιακά αποκαταστάθηκε η ομαλότητα. Αλλά δόθηκε προς τα συνδικάτα το μήνυμα ότι η Κυβέρνηση δεν αστειεύεται. Και ο Ρόναλντ Ρήγκαν, ασκώντας φιλελεύθερη πολιτική οδήγησε την αμερικανική οικονομία σε μεγάλη άνθηση.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΘΑΤΣΕΡ: Η σιδηρά κυρία απέκτησε το προσωνύμιο αυτό κυρίως για την σθεναρά στάση της κατά την διάρκεια της απεργίας των ανθρακωρύχων, που παρέλυσε την βρετανική βιομηχανία από το καλοκαίρι του 1984 έως την άνοιξη του 1985. Παρ’ ότι τότε έγιναν αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ απεργών και αστυνομίας, η Θάτσερ δεν ενέδωσε. Η επιμονή της και η επικράτηση των θέσεών της σήμαναν το τέλος της παντοδυναμίας των συνδικάτων στην Βρετανία και αποτέλεσαν σταθμό για την οικονομία της χώρας. Η Θάτσερ, που εξελέγη τρεις φορές, παρέμεινε Πρωθυπουργός επί 11,5 έτη. Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η αποφασιστικότητα και η εμμονή στις θέσεις της, που κάποιες φορές υπερέβαινε τα όρια. Αλλά σημασία έχει ότι επί των ήμερών της η παρακμάζουσα βρετανική οικονομία άλλαξε όψη και οδηγήθηκε σε άνθηση.
Η ιστορία δικαίωσε την στάση των ηγετών που δεν ενέδωσαν σε εκβιασμούς απεργών. Αντίθετα, στα κράτη όπου τα συνδικάτα συνέχισαν να είναι παντοδύναμα, οι οικονομίες οδηγήθηκαν σε μαρασμό. Κραυγαλέο παράδειγμα είναι η Ελλάδα. Η χώρα άγεται και φέρεται από τις συντεχνίες. Όποια επαγγελματική ομάδα έχει την δυνατότητα να εκβιάζει με απεργίες, θέτοντας σε ομηρεία το κοινωνικό σύνολο, συνήθως επιτυγχάνει τον σκοπό της. Όμως τώρα αυτό φαίνεται ότι αλλάζει. Ο κ. Σαμαράς άπαντα σθεναρά, η δε στάση του επικροτείται από την κοινωνία. Και αν επιμείνει, θα τεθούν οι βάσεις για την αναδιάρθρωση της ελληνικής οικονομίας.
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»