Κύριο Άρθρο Εφημ. ΤΑ ΝΕΑ
Ο υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής έριξε χθες με τη γροθιά του τη μάσκα αυτής της νεοναζιστικής οργάνωσης, η οποία μπήκε στη βραχύβια Βουλή της 6ης Μαΐου με την ψήφο 440.985 Ελλήνων και Ελληνίδων. Τώρα πια ουδείς έχει το ελαφρυντικό της άγνοιας – οι άνθρωποι έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο. Οι νοσταλγοί του Χίτλερ πρέπει να απομονωθούν. Είναι ντροπή για την Ελλάδα να διεκδικούν ανανέωση του κοινοβουλευτικού διαβατηρίου τους.
Όμως υπάρχουν και άλλες μάσκες που έχουν πέσει εδώ και καιρό: όταν οι ξυλοδαρμοί πολιτικών αντιμετωπίζονταν από δυνάμεις της Αριστεράς ως φυσικό επακόλουθο της πολιτικής της λιτότητας. Όταν τα γιαουρτώματα των πολιτικών γίνονταν μόδα – και θέαμα στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο. Η πολιτική κρίση μετεξελίχθηκε σε οικονομική κρίση. Μετά έγινε κρίση κοινωνική – και τώρα ζούμε στην κρίση της δημοκρατίας μας. η συνοχή της ελληνικής κοινωνίας θρυμματίστηκε. Η ανασφάλεια θριαμβεύει και γεννά βία. Διαμορφώνεται βαθμιαία μία ατμόσφαιρα «αντιπολιτική», που ισοπεδώνει τα πολιτικά στελέχη και συσκοτίζει συμπεριφορές. Η Ελλάδα έχει ζήσει ανάλογες συγκυρίες στο παρελθόν – και η θωράκιση της δημοκρατίας μας σήμερα είναι πολύ ισχυρή. Ωστόσο τα σημάδια είναι πολύ ανησυχητικά. Όταν για παράδειγμα μαθητές του λυκείου, «δασκαλεμένοι» από καθηγητές τους σε πολλές περιπτώσεις, ευτελίζουν στις παρελάσεις την παρουσία εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, μόνο τα χειρότερα μπορεί περιμένει κανείς. Δυστυχώς το περιστατικό με τον «λεβέντη» της Χρυσής Αυγής δεν ήταν μεμονωμένο – και δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη οργάνωση. Η κουλτούρα της βίας – όπως και της αποδοχής της – αγγίζει πλέον μεγαλύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Φυσικά, η βία μεγαλώνει τα προβλήματα και οδηγεί πάντοτε σε αδιέξοδο. Και είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη να δώσει πολιτική απάντηση τόσο με την καθημερινή του στάση όσο και με τις πολιτικές του επιλογές: να πούμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ. Να νικήσουμε την Ελλάδα του φόβου. Να δυναμώσουμε την Ελλάδα της ελπίδας!
Ημερομηνία Δημοσίευσης:Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»