ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΣΤΙΑ»
Το πρώτο έτος της Κυβερνήσεως Παπανδρέου
Όταν πέρυσι τέτοια ημέρα (4 Οκτωβρίου 2009) εξελέγετο στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, κανένας δεν μπορούσε να φαντασθεί ότι θα ακολουθούσε το εφιαλτικότερο ίσως δωδεκάμηνο της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου.
Ότι από το προεκλογικό «υπάρχουν λεφτά» του κ. Γ. Παπανδρέου, θα φθάναμε στη δημιουργία μείζονος προβλήματος δανεισμού της χώρας, θα προσφεύγαμε ως επαίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικώς θα καταλήγαμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να αποφύγουμε την πτώχευση.
Πολιτική εξαπάτησις
Το δωδεκάμηνο αυτό που περάσαμε θυμίζει ταινίες «γκραν γκινιόλ». Το ένα κακό ακολουθούσε το άλλο και τα πράγματα διαρκώς χειροτέρευαν. Όταν έγιναν οι περυσινές εκλογές και το ΠΑΣΟΚ έλαβε ποσοστό 44% και εξασφάλισε άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 160 εδρών, οι προοπτικές ήταν κατ΄ αρχήν θετικές. Ο τόπος είχε την ισχυρή Κυβέρνηση που χρειαζόταν για να αντιμετωπισθούν οι οικονομικές και δημοσιονομικές δυσκολίες, έστω και αν αυτή ήταν Κυβέρνησις του ΠΑΣΟΚ. Το μεγάλο πρόβλημα εν τούτοις, που λίγοι είχαν συνειδητοποιήσει τότε, ήταν πώς η Κυβέρνησις αυτή είχε προκύψει με ανορθόδοξο τρόπο. Ιδού τι γράφαμε από τις στήλες αυτές στις 10 Οκτωβρίου 2009: «Χθες το ΠΑΣΟΚ επεκράτησε στις εκλογές με πολύ μεγάλη διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία και εξασφάλισε άνετη πλειοψηφία στη νέα Βουλή, ώστε να σχηματίσει αυτοδύναμη Κυβέρνηση. Όμως οι εκλογές αυτές ήταν αποτέλεσμα ανορθόδοξης διαδικασίας. Το δε μήνυμα που δίδεται είναι ότι η αντιπολίτευσις δικαιούται να απειλεί με πεζοδρόμιο και να δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες για την Κυβέρνηση, ώστε να την εξαναγκάσει να προσφύγει σε εκλογές και να αποχωρήσει πρόωρα». Πέρυσι κανένας ίσως δεν έδιδε σημασία στα ανωτέρω. Ίσως διότι η απελθούσα Κυβέρνησις της Νέας Δημοκρατίας είχε όντως κουράσει. Είχε όμως παραβλεφθεί ο τρόπος με τον οποίο ανήλθε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και τι εσήμαινε αυτό για την συνέχεια. Είχε υποβαθμιστεί το γεγονός, ότι ο κ. Παπανδρέου, προκειμένου να επισπεύσει την αποχώρηση της Νέας Δημοκρατίας από την εξουσία και να διασφαλίσει τη δική του εκλογική νίκη, είχε δημιουργήσει στον ελληνικό λαό προσδοκίες που δεν είχαν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Και ότι επί μήνες υπενόμευε κάθε προσπάθεια της Κυβερνήσεως Καραμανλή να λάβει τα μέτρα που απαιτούντο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως. Έτσι μόλις ανέλαβε ο κ. Παπανδρέου την διακυβέρνηση της χώρας, προσεγειώθη και ο ίδιος ανώμαλα. Το «υπάρχουν λεφτά», σιγά-σιγά κατέρρευσε. Και για να δικαιολογηθούν τα προεκλογικά ψέματα του ΠΑΣΟΚ, δόθηκε στα πράγματα δραματικός τόνος. Η Κυβέρνησις άρχισε να παριστάνει ότι δήθεν εξεπλάγη που το δημόσιο έλλειμμα θα έφθανε το 2009 στο 12,9% του ΑΕΠ, αντί του 6-8% που είχε προβλέψει η Κυβέρνησις Καραμανλή. Την ίδια στιγμή όμως, η ίδια δεν έκανε τίποτε για να το περιορίσει κατά το τελευταίο τρίμηνο του έτους. Αντίθετα, κατήγγειλε την προκάτοχό της και διέσυρε τη χώρα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, με αποτέλεσμα να πληγεί η αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας και τα επιτόκια δανεισμού της να εκτιναχθούν στα ύψη.
Ολέθριες ενέργειες.
Η αξιοπιστία της Ελλάδος δεν επλήγη επί Κυβερνήσεως Καραμανλή. Επλήγη από τα όσα κατεμαρτύρησε σε αυτήν η Κυβέρνησις Παπανδρέου. Προκειμένου να καλύψει το γεγονός, ότι η ίδια εξαπάτησε προεκλογικά τον ελληνικό λαό, κατηγόρησε την προκάτοχό της για πολύ περισσότερα από αυτά που της αναλογούσαν. Έτσι, η ζημιά την οποία υπέστη η χώρα ήταν πολλαπλάσια. Ουδέποτε θα είχε περάσει ο τόπος το εφιαλτικό αυτό δωδεκάμηνο και ουδέποτε θα είχαμε καταλήξει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αν η στάσις του ΠΑΣΟΚ ήταν εξ αρχής πιο καθαρή. Και κυρίως αν δεν είχε ρίξει προ της ώρας της την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Το γεγονός ότι παραβιάσθηκε ο εκλογικός κύκλος της τετραετίας και ότι έγιναν πρόωρες εκλογές μέσα σε δύο χρόνια, είχε και αυτό καταλυτικές συνέπειες στην εξέλιξη των δημοσιονομικών. Σήμερα, το μόνο που μπορεί να ευχηθεί κανείς είναι να μην ξαναπεράσει ο τόπος ένα τόσο εφιαλτικό δωδεκάμηνο. Για να συμβεί αυτό, πρέπει όλοι να σοβαρευθούν. Η μεν Κυβέρνησις να αναλογισθεί τις ευθύνες της, να ξεχάσει τα περί συστάσεως νέων εξεταστικών επιτροπών και να αφοσιωθεί αποκλειστικώς στο έργο της ανορθώσεως της οικονομίας. Η δε αξιωματική Αντιπολίτευσις να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Εκεί που φθάσαμε, απαιτείται πλέον απόλυτη πολιτική ειλικρίνεια. Τα όσα πέρασε ο τόπος κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο δεν επιτρέπουν την συνέχιση των πρακτικών του παρελθόντος. Η ελληνική οικονομία δεν αντέχει πρόσθετη ζημία.
Ημ/νία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»