Του Θεμιστοκλή Σοφούλη, εφημερίδα ΕΣΤΙΑ
Ποιος επιτέλους είναι ο περίφημος μεσαίος χώρος, που επανήλθε ως κεντρικό ζήτημα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας; Έχει πολιτική ταυτότητα; Πολιτικά χαρακτηριστικά; Με ποια κριτήρια περιφέρεται από κόμμα σε κόμμα σε κάθε νέα εκλογική αναμέτρηση; Την εικόνα, την μετριοπάθεια, τον πολιτικό πολιτισμό, την ανεκτικότητα, τη νεανικότητα, το life style, την καθημερινότητα, τις πελατειακές προσδοκίες, τη σεμνότητα και ταπεινότητα, τη διαχειριστική αποτελεσματικότητα;
Πάντως ο μεσαίος χώρος δεν είναι το παλιό Κέντρο. Τα υπολείμματα της Ένωσης Κέντρου, της ΕΔΗΚ, του ΚΟΔΗΣΟ. Ο μεσαίος χώρος δεν έχει ιδεολογικό στίγμα. Βρίσκεται στο ιδεολογικό κενό του πραγματικού. Είναι εφεύρημα επικοινωνιακό, δεν είναι μέγεθος πολιτικό. Παρασύρεται, δελεάζεται. Δεν κατακτάται. Δίνει προοπτική διακυβέρνησης. Ποτέ όμως πολιτική κυριαρχία. Είναι ρηχός, ευμετάβλητος. Με την ίδια ευκολία που εκλέγει με την ίδια ανατρέπει.
Δυστυχώς, τα παθήματα δεν έγιναν μαθήματα. Το ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου εξακολουθεί να βρίσκεται στο κέντρο της προτεινόμενης στρατηγικής. Το ασπόνδυλο ανοικτό κόμμα των «γυαλιστερών» πρωτοκλασάτων, χωρίς ταυτότητα, χωρίς σκληρό πυρήνα, χωρίς αγωνιστική παράδοση, να αποδέχεται την ιδεολογική κυριαρχία του αριστερού λαϊκισμού, να φιλοδοξεί ρόλο κυβερνητικής παρένθεσης, να χαϊδεύει, να χαριεντίζεται.
Τα ψέματα όμως τελείωσαν. Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει λόγο ύπαρξης ως φορέας διαχείρισης της παρακμής. Ή θα γίνει δύναμη ανατροπής ή θα καταντήσει απλή ετικέτα της παράταξης. Τη στρατηγική του μεσαίου χώρου πρέπει να αντικαταστήσει η στρατηγική του πλειοψηφικού ρεύματος. Που θα αποκαταστήσει την ισορροπία στον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων, θα ανοίξει το δρόμο για πολιτική κυριαρχία, θα βάλει την πολιτική στη θέση της επικοινωνίας, θα εντάξει το σκορποχώρι του μεσαίου χώρου στο ρεύμα, με καθαρό, συνεπή, ιδεολογικό αγώνα, ξεκάθαρο και τίμιο προγραμματικό λόγο, θα κάνει τη μεταρρύθμιση υπόθεση και αίτημα της πλειοψηφίας.
Η Νέα Δημοκρατία έχει το καθήκον να παρουσιάσει ως αντιπολίτευση συγκεκριμένο, ρεαλιστικό, φιλελεύθερο, επώδυνο πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών για την ανασυγκρότηση του παραγωγικού ιστού της χώρας, για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής χρεοκοπίας.
Η Νέα Δημοκρατία, ως πλειοψηφικό ρεύμα, πρέπει επί τέλους να συγκρουστεί μετωπικά με τις κυρίαρχες δυνάμεις του λαϊκισμού, τις εστίες του κοινωνικού αναχρονισμού και της οικονομικής υπανάπτυξης. Να πείσει, ότι η επανίδρυση του κράτους χωρίς προηγούμενη δραματική απίσχνασή του είναι ουτοπία. Όπως ουτοπία είναι η διατήρηση ενός σοβαρού κοινωνικού κράτους χωρίς τη χρηματοδότησή του από τη δραστηριότητα της ελεύθερης οικονομίας. Να πείσει, να εμπνεύσει, να καθοδηγήσει, να κινητοποιήσει ένα πλειοψηφικό ρεύμα ανατροπής και ανόρθωσης.
Ημ/νία δημοσίευσης: Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009