Σημεία ομιλίας Ευρωπαίου Επιτρόπου Δ. Αβραμόπουλου στη συνεδρίαση των Ευρωπαϊκών Ομίλων Εδαφικής Συνεργασίας (ΕΟΕΣ) για την «Ημέρα της Ευρώπης», Αθήνα 4/5/2018

Print Friendly, PDF & Email
Ημερομηνία: 
7 Μάιος 2018

Δεν σας κρύβω ότι, όταν μου πρωτομιλήσατε γι’ αυτή τη συνάντηση, ξυπνήσατε μέσα μου τις παλιές μου εμπειρίες ως αντιπροέδρου της επιτροπής Περιφερειών παλιότερα και ως Δημάρχου Αθηναίων και προέδρου όλων των δημάρχων της χώρας που από τότε, σε ένα διαφορετικό κλίμα και σε μια διαφορετική εποχή, είχαμε αναπτύξει πρωτοβουλίες στο επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα στην τοπική αυτοδιοίκηση της Ελλάδος με γειτονικές χώρες.

H Ευρώπη βρίσκεται σε μια υπαρξιακή κρίση. H συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης είναι ίσως μια από τις μεγαλύτερες ευθύνες που έχουμε ως πολίτες αυτής της νέας, μεγάλης μας χώρας. Σήμερα ορισμένοι παραγνωρίζουν ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν σοφούς και συνετούς ηγέτες μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο να προχωρήσουν στην ίδρυση της Ε.Ε. Κάτι που διασφάλισε στη γενιά τη δική μας-που ίσως είναι η πιο  προνομιούχος γενιά στην ιστορία του ανθρώπινου γένους-να ζούμε σε ένα περιβάλλον σταθερότητας, ασφάλειας, ειρήνης και προόδου, με τα όποια προβλήματα καλούμαστε κατά καιρούς να αντιμετωπίσουμε.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται και η πρωτοβουλία η δική σας. Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη στο εσωτερικό της, είναι ακριβώς η διασυνοριακή συνεργασία. Ενώ έχουμε κάνει βήματα μπροστά τα τελευταία εξήντα 60 χρόνια αφυπνίζονται σιγά σιγά για άλλους λόγους σε σχέση με αυτούς που αρχικά πιστέψαμε ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός. Και το ρεύμα αυτό αρχίζει να κερδίζει έδαφος στην Ευρώπη, εις βάρος των βασικών αρχών, πάνω στις οποίες στηρίχθηκε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, δηλαδή εκείνες τις αλληλεγγύης και της υπευθυνότητας. Και οι πολίτες έχουν έναν ρόλο να διαδραματίσουν, με τους κατ’ εξοχήν εκπροσώπους τους που είναι η τοπική αυτοδιοίκηση και η περιφερειακή οργάνωση. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου δεν εντάσσεται μόνο το θέμα της μετανάστευσης, αλλά και αυτό της εσωτερικής ασφάλειας, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, των ναρκωτικών και της διαφθοράς. Και για όλα αυτά τα ζητήματα πρέπει να συντονίσεις 28 κράτη μέλη! Σας διαβεβαιώ ότι κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο. Είμαστε μια ένωση κρατών, χωρών, εθνών, λαών, στην οποία όμως ο καθένας και η καθεμιά μας έχουμε την ιστορία, την παράδοση, τις πρόσφατες μνήμες μας. Και εκείνο που μας ενώνει είναι η κοινή προοπτική, να ζήσουμε σε μια νέα μεγάλη χώρα που λέγεται Ευρώπη και ο λόγος των πολιτών είναι σημαντικότερος από αυτόν που κάποιοι νομίζουν.

Τον τελευταίο καιρό, με την υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης, η οποία έχει προκληθεί κυρίως, όχι από την οικονομική κρίση, αλλά κυρίως από τη διαχείριση της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης, η οποία δοκίμασε τις αρχές, που αναφέρθηκαν πριν από λίγο. Η οικονομική κρίση αποτελεί πρόβλημα και προσπαθούμε όλοι να βρούμε τις λύσεις με τη συνεργασία ανάμεσα στα κράτη. Η Ελλάδα δέχθηκε τη μεγαλύτερη πίεση τα τελευταία δέκα χρόνια είχε όμως την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και θα σας το πω ξεκάθαρα: αν δεν είχε υπάρξει η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελλάδα θα είχε υποστεί μια μεγάλη καταστροφή. Οφείλουμε πολλά στις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο πρόεδρος Γιούνκερ, όπως και η υποστήριξη που υπήρξε από τους άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίζουμε και είναι αυτό που μας παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια. Όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και στις άλλες χώρες. Βλέπουμε, όμως, την έξαρση του εθνικισμού και του λαϊκισμού. 

Και διαχωρίζω την έννοια του κράτους-μέλους από τις κυβερνήσεις των χωρών. Γιατί οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί ερχόμαστε και απερχόμαστε. Αυτές οι χώρες, όμως, στο παρελθόν, με τη βούληση των λαών τους, πήραν την απόφαση να είναι μέλη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας. Έχουν την υποχρέωση λοιπόν να τηρούν τις αρχές που τότε υιοθέτησαν, το Acquis πρέπει να το σέβονται και όταν δοκιμάζονται οι χώρες αυτές σε δύσκολες στιγμές, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιδεικνύει αλληλεγγύη και υπευθυνότητα και εκεί βασίζεται όλη η πολιτική μας για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού και του προσφυγικού ζητήματος, αλλά και για τα ζητήματα ασφαλείας, κυρίως μετά τις πολλές τρομοκρατικές ενέργειες που προκάλεσαν ένα βαθύ αίσθημα ανασφάλειας στους Ευρωπαίους πολίτες.

Σε αυτούς τους λόγους ανήκει και η γενικευμένη αστάθεια, σε αυτό το τόξο αναταραχής που εκτείνεται από την Τυνησία ως την Ουκρανία και στις παρυφές του οποίου είναι και η Ελλάδα και η Ευρώπη βεβαίως. Αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες, για να επικρατήσει ειρήνη και σταθερότητα στην περιοχή, να σταματήσουν ροές. Υπάρχει μεγάλη κινητικότητα για να υπάρξει συνεργασία με αφρικανικές χώρες, γιατί πρέπει να γνωρίζετε για το προσφυγικό και μεταναστευτικό, σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, η πίεση αυτή οφείλεται κυρίως από ταόσα συμβαίνουν στη Συρία, άρα το 70% των ανθρώπων που έρχονται εδώ είναι πρόσφυγες και δικαιούνται διεθνούς προστασίας με βάση τις διεθνείς συμβάσεις. Πολύ ορθά η Ελλάδα διαχειρίζεται αυτή την υπόθεση, στέλνοντας ένα μήνυμα ανθρωπιάς και πολιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτοί, όμως, που έρχονται μέσω του αποκαλούμενου «Κεντρικού Ευρωπαϊκού Διαδρόμου», του Μεσογειακού Διαδρόμου, είναι στην πλειοψηφία τους παράτυποι μετανάστες, στους οποίους στέλνουμε μηνύματα ότι δεν μπορούν να περνούν τα ευρωπαϊκά σύνορα, εάν δεν σέβονται τους νόμους και τους κανόνες της Ευρώπης.

Χθες, ήμουν στο Μαρόκο, σε μια σημαντική Υπουργική Διάσκεψη με τη συμμετοχή περίπου 60 χωρών της Αφρικής και κυρίως της Υποσαχάριας και Δυτικής Αφρικής. Θα σας πω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολη η συνεργασία μαζί τους. Κάποιες χώρες επιδεικνύουν, πραγματικά, μια εξαιρετική συμπεριφορά, συνεργάζονται μαζί μας-γιατί σας θυμίζω ότι η Ευρώπη είναι ο βασικότερος υποστηρικτής σε όρους ανάπτυξης αυτών των χωρών, αλλά είναι καιρός να μοιραστούν μαζί μας και τις δικές τους ευθύνες. Υπάρχει κρίση επίσης στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν, όπου και εκεί έχουν ανοίξει τα σύνορα. Συνεπώς,  η γεωπολιτική αστάθεια, συνδυαστικά με τις κοινωνικές αλλαγές και τη φτώχεια που υπάρχει, έχουν δημιουργήσει ένα παγκόσμιο περιβάλλον κινητικότητας. Ο αιώνας μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ο αιώνας της ανθρώπινης κινητικότητας και πρέπει να προετοιμαστούμε.

Όσα συνέβησαν το 2014 και 2015 θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, αν είχε η Ευρώπη κοινή πολιτική άμυνας. Δεν είχε όμως. Πρώτη φορά που συνεστήθη χαρτοφυλάκιο για τη μετανάστευση ήταν από την Επιτροπή Γιούνκερ.  Με εργώδη προσπάθεια και με μεγάλες δυσκολίες καταφέραμε μέσα σε λίγα χρόνια να έχουμε την ευρωπαϊκή ατζέντα για τη Μετανάστευση και την ευρωπαϊκή ατζέντα για την Ασφάλεια και πάνω εκεί δημιουργήθηκαν τα προγράμματα, όπως η μετεγκατάσταση και η επανεγκατάσταση. Και επ’ αυτών συμφώνησαν όλες οι χώρες. Όμως από τότε άλλαξαν τα πράγματα και κάποιες από αυτές τις χώρες άλλαξαν στάση.

Με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καταφέραμε να αναδείξουμε το προσφυγικό σε παγκόσμιο ζήτημα. Αυτή τη στιγμή 170 εκατομμύρια άνθρωποι είναι πρόσφυγες και περίπου 260 εκατομμύρια είναι μετανάστες. Αποτελεί λοιπόν ένα παγκόσμιο ζήτημα, γι’ αυτό και πέρυσι, με την πρόταση που είχα υποβάλλει και έγινε δεκτή, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά έκτακτη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για τη μετανάστευση και φέτος θα γίνει και για τα θέματα ασφάλειας.

Γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια στην Ευρώπη για τη διευθέτηση αυτών των ζητημάτων και κυρίως για να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα για το "πού πάει" η Ευρώπη και κυρίως κάτω από αυτή την πίεση και την επιστροφή όλων αυτών των λαϊκίστικων και εθνικιστικών κινημάτων που καλλιεργούν την ξενοφοβία και τον ευρωσκεπτικισμό και που δυστυχώς κερδίζουν έδαφος. Και γιατί κερδίζουν ‘έδαφος; Γιατί, με τον υπεραπλουστευμένο, λαϊκίστικο τρόπο τους, πείθουν μεγάλα κομμάτια των λαϊκών στρωμάτων, πιστεύοντας ότι η επιστροφή στο τότε θα είναι η λύση. Η επιστροφή στο χθες θα είναι η καταστροφή. Και το βλέπετε αυτό πώς δοκιμάζεται και στους κόλπους της Ευρώπης.

Μια από τις αρμοδιότητές του χαρτοφυλακίου μου είναι και η ζώνη Σένγκεν. Η Σένγκεν είναι ίσως το μεγαλύτερο και πιο χειροπιαστό παράδειγμα ευρωπαϊκής ενοποίησης. Εμείς, οι πολίτες, το απολαμβάνουμε, αλλά φανταστείτε μια μέρα να αρχίσουν και πάλι οι συνοριακοί έλεγχοι. Θυμάμαι, νεαρός φοιτητής, είχα κάνει τον γύρω της Ευρώπης και όταν επέστρεψα έπρεπε να αλλάξω διαβατήριο γιατί ήταν γεμάτο με σφραγίδες. Σήμερα, λοιπόν, μπορούμε να πηγαίνουμε στην άλλη άκρη της Ευρώπης ελεύθερα και να γίνεται διακίνηση αγαθών και προϊόντων. Όλα αυτά, καταλαβαίνετε τι θα γίνουν, αν μια μέρα η Σένγκεν καταρρεύσει. Έχουμε ευθύνες όλοι μαζί και κυρίως τα κράτη πρώτης υποδοχής για τη διαχείριση των συνόρων τους.

Σε ότι αφορά τα σύνορα, η Ελλάδα είναι μέλος της ζώνης Σένγκεν και έχει μεγάλες ευθύνες. Το 2015 κατηγορήθηκε σκληρά ως αδύναμη να διαχειριστεί τα κοινά ευρωπαϊκά σύνορα. Όλα αυτά, μέσα σε ένα πλαίσιο συνεργασίας και συνεννόησης με την ελληνική κυβέρνηση και με το γεγονός ότι είχα την ευθύνη αυτού του ζητήματος, διορθώθηκαν. Σήμερα η Ελλάδα διαχειρίζεται τα ευρωπαϊκά σύνορα με αποτελεσματικότητα. Έχει μειωθεί ο αριθμός των διελεύσεων και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ακόμα λειτουργεί η ευρωτουρκική συνεννόηση. Θυμηθείτε, πριν 3 χρόνια, 15.000 άνθρωποι περνούσαν το Αιγαίο τη μέρα. Σήμερα είναι 50 και 60 με μια αύξηση στον Έβρο, ο οποίος δεν είχε συμπεριληφθεί στην ευρωτουρκική συνεννόηση και γίνονται βεβαίως προσπάθειες ώστε αυτό να επιτευχθεί. 

Σε ό,τι αφορά τώρα τον ρόλο σας που είναι η διασυνοριακή συνεργασία. Όταν ήμουν Δήμαρχος είχα αναλάβει μια πρωτοβουλία, τη «Διπλωματία των Πόλεων», και είχε ως στόχο το πώς οι πόλεις θα μπορούσαν να ανοίξουν διαύλους συνεννόησης και συνεργασίας με τις γειτονικές χώρες. Τόσο με χώρες εντός της Ευρώπης, αλλά και με τρίτες χώρες. Πάρτε για παράδειγμα τη συνεννόηση ανάμεσα στους λαούς της Ελλάδος και της Τουρκίας. Ξέρετε, κάποιο από τα μέτρα που είχα πάρει ως υπουργός Εξωτερικών -και ήταν ευτυχώς στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του-, 1,5 εκατομμύριο Τούρκοι επισκέπτονται τα ελληνικά νησιά με εκείνες τις ολιγοήμερης διάρκειας άδειες εισόδου που δίνει η ΕΕ. Αυτό είναι καλό για τα ελληνικά νησιά, αλλά πέραν αυτού, φέρνει πιο κοντά τους πολίτες. Όταν πολίτες δύο χωρών αρχίζουν και γνωρίζουν καλύτερα ο ένας τον άλλον, τον σέβονται περισσότερο, τον αναγνωρίζουν, τον δέχονται και όπως μου είχε πει και ο Κόφι Ανάν δημοσίως με αυτόν τον τρόπο «αρχίζει να χτίζεται η συνεργασία από τη βάση της κοινωνίας». 

Τα κράτη έχουν τη δική τους λογική και το κράτος-έθνος καλά κρατεί στην Ευρώπη. Δεν έχετε ζήσει, προφανώς, την εμπειρία που έχω ζήσει εγώ, να συνέρχεται κάθε μήνα το Συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών των κρατών-μελών. Εκεί ακούμε φωνές που πραγματικά μας ανησυχούν και μας προβληματίζουν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διάσπαση ή αποδυνάμωση της Ευρώπης. Αυτό θα εκδηλωθεί κυρίως στο επίπεδο του Συμβουλίου των υπουργών, θα το δείτε όμως αύριο το πρωί και στο Κοινοβούλιο, όπου θα ακούγονται ακραίες φωνές. Μα, δεν έχουν αντιληφθεί ότι εξήντα χρόνια μετά από ειρήνη, σταθερότητα, ασφάλεια, αυτό το κεκτημένο πρέπει να διατηρηθεί; Θα γυρίσουμε πάλι στις συνοριακές διαφορές; Αυτό θα είναι καταστροφικό. 

Έρχεται λοιπόν σήμερα η πρωτοβουλία η δική σας να στείλει ένα μήνυμα προς την Ευρώπη. Δηλαδή, εμείς οι εκπρόσωποι των πολιτών θέλουμε συνεργασία. Ανοίγουμε πόρτες συνεννόησης και συνεργασίας με τους πολίτες και βοηθούμε τις κυβερνήσεις να αντιληφθούν καλύτερα τη σημασία της διασυνοριακής συνεργασίας. 

Ο λόγος για τον οποίο βρίσκομαι σήμερα εδώ είναι για σας δώσω ένα μήνυμα ενθάρρυνσης σε αυτή την πρωτοβουλία που έχετε αναλάβει. Με την πρωτοβουλία σας ανοίγετε διαύλους συνεργασίας ανάμεσα στους πολίτες και οι αναφορές που θα υποβάλλετε στα ευρωπαϊκά όργανα, θα οδηγήσουν στο να γίνει αντιληπτό τι ζητούν οι πολίτες. Διότι, η Ευρώπη δεν μπορεί να υπάρξει, αν δεν ακούγεται η φωνή των πολιτών. Τι ζητούν λοιπόν οι πολίτες; Συνεργασία, συνεννόηση, πρόοδο, ασφάλεια. Αυτό βοηθάει και την οικονομία, τις επενδύσεις, ανοίγει πόρτες εμπιστοσύνης. Χώρες στη γειτονιά μας, απέχουν λίγα χιλιόμετρα από τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και τα Βαλκάνια εμένα με ανησυχούν ιδιαίτερα, γιατί στα Βαλκάνια ο εθνικισμός καλά κρατεί. Μην ξεχνάτε ότι ένας Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε λόγω του εθνικισμού από τα Βαλκάνια. Ποιος είναι πατριώτης; Άλλο είναι ο πατριωτισμός, άλλο ο εθνικισμός. Στον πατριωτισμό αγαπάς την πατρίδα σου, στον εθνικισμό πρέπει να μισείς την πατρίδα του άλλου. Και αυτό μας γυρνά 70 χρόνια πίσω. 

Όλες αυτές οι κοινές πολιτικές έχουν δώσει ώθηση στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και στηρίζουν τα βασικά θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, το οποίο πρέπει να κρατήσει και είναι μεγάλη ευθύνη τη δική μας γενιάς για το ποια Ευρώπη θα κληροδοτήσουμε στους επόμενους. Αν αρχίσει η διάσπαση, αν αρχίσουν να αποχωρούν κράτη, επειδή πιστεύουν ότι γυρνώντας στο εθνικό τους νόμισμα ή στα εθνικά τους σύνορα θα είναι καλύτερα τα πράγματα, αυτός είναι ένας μύθος. Αγνοούν τη μεγάλη εικόνα της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, διότι σήμερα, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, όλα έχουν πάρει παγκόσμιες διαστάσεις. Τίποτα δεν είναι απόλυτα τοπικό. Οι αποφάσεις των Βρυξελλών, οι αποφάσεις στα διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα, επηρεάζουν άμεσα τις περιφέρειες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, όπως και τη ζωή των κατοίκων ακόμα και στα πιο απόμακρα χωριά. Άρα, ζούμε σε μια νέα εποχή, σε αυτή την εποχή πρέπει να προσαρμοστούμε και το κυριότερο, να προστατεύσουμε αυτή τη μεγάλη κατάκτηση, γιατί ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα στην ιστορία του ανθρώπου ήταν η ίδρυση της Ε.Ε. που έδωσε τέλος σε πολλούς αιώνες διαμαχών, καταστροφικών πολέμων. Ξεχνούν οι σημερινοί πολίτες της Ευρώπης ότι ο τελευταίος Παγκόσμιος Πόλεμος στοίχισε 50 εκατομμύρια νεκρούς. Ότι ισοπεδώθηκε σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη. Ότι βγήκαμε από την εξαθλίωση και σήμερα μπορούμε να δημιουργήσουμε με όρους ευημερίας και ασφάλειας. 

Όλα αυτά γιατί συμβαίνουν; Το έχω ξαναπεί πολλές φορές, αυτό που είπε ο Μαρξ είναι λάθος, ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι άνθρωποι την επαναλαμβάνουν, πολύ απλά γιατί δεν την μελετούν και δεν παίρνουν μαθήματα απ΄αυτή. Σήμερα, μια νέα γενιά πολιτικών έχει ξεχάσει ποια ήταν η κατάσταση πριν, τι πέρασαν οι γονείς  τους και οι παππούδες τους.

 Η Επιτροπή έχει αναλάβει πολλές και σημαντικές πρωτοβουλίες. Τελευταία μεγάλη επιτυχία, ίσως το διαβάσατε στις εφημερίδες, είναι ο Προϋπολογισμός, όπου το προνομιούχο χαρτοφυλάκιο είναι το δικό μου και ενισχύεται και για την καλύτερη διαχείριση των συνόρων και για την καλύτερη διαχείριση της μετανάστευσης, στο πλαίσιο που σας περιέγραψα νωρίτερα. Γιατί, το μεταναστευτικό θα είναι για πολλά χρόνια εδώ.

Δυστυχώς αυτό που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό είναι ένα πεδίο διχασμών και διαίρεσης (αναφέρεται στο Συμβούλιο). Πρέπει, πάσι θυσία αυτό να αλλάξει, διαφορετικά οι δικές μας γενιές θα είναι υπόλογες απέναντι στις επόμενες για το τι θα τους παραδώσουμε. Και σίγουρα δεν πρέπει να τους γυρίσουμε σε αυτό το παρελθόν. Ευημερία, πρόοδος, περισσότερες θέσεις εργασίας, συνοχή, διαχείριση των οικονομικών προβλημάτων, περισσότερη υπευθυνότητα και περισσότερη συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αλληλεγγύη και υπευθυνότητα, οι δύο βασικές αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρώπη και αναφέρονται 17 φορές στα ιδρυτικά κείμενα της Ένωσης. Είναι το πρώτο που αναλαμβάνει ως ευθύνη ένας ηγέτης μιας χώρας, ένας ηγέτης μιας κυβέρνησης, την ώρα που αναλαμβάνει τα καθήκοντά του. Ή είμαστε λοιπόν στην Ευρώπη και προχωράμε μπροστά ή αναλαμβάνουμε την ευθύνη να γυρίσουμε στο παρελθόν και αυτό θα είναι, κατά τη γνώμη μου, ιστορικό έγκλημα, για το οποίο οι δικές μας γενιές θα κριθούν πιο αυστηρά από τις επόμενες. 

Σας μίλησα με την καρδιά μου, επειδή πιστεύω στην Ευρώπη και ανήκω στη γενιά που έζησε το τέλος μιας δραματικής εποχής, στην οποία δεν πρέπει να επιστρέψουμε ποτέ. Κοιτάμε μπροστά και ένας είναι ο δρόμος: ο ευρωπαϊκός. Και ενεργοποιείστε περισσότερο τις σχέσεις με τις όμορες χώρες. Το ζητούν οι πολίτες τους με πάθος. Παρεμβαίνετε με όλα τα διαθέσιμα όργανά σας τα αυτοδιοικητικά σε όλες τις αποφάσεις. Πάρτε θέσεις, δεν είναι απλώς διαχειριστικός ο ρόλος των τοπικών κοινωνιών, είναι πολιτικά σημαντικός και με ιστορικότητα, γιατί εσείς είστε οι κατ’ εξοχήν εκφραστές των πολιτών στην πιο αυθεντική τους έκφραση. Αν κάνετε μια έρευνα, θα δείτε ότι οι πολίτες ζητούν ασφάλεια, συνεργασία, συνεννόηση και πρόοδο. 

Να ξέρετε ότι έχετε την απόλυτη υποστήριξη και τη δική μου και της Επιτροπής σε όλες τις πρωτοβουλίες που θα αναλάβετε, γιατί ο ρόλος σας είναι εξαιρετικά σημαντικός. Είστε μια κίνηση που πρέπει να πάρει διαστάσεις πανευρωπαϊκές και να βοηθήσει στο να κρατηθεί ζωντανό το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Διαδώστε το!

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587stp15