Του Μάνου Οικονομίδη (www.statesmen.gr)
Η είδηση της απώλειας του Μιλτιάδη Έβερτ, σκόρπισε θλίψη σε όσους την πληροφορήθηκαν, ανεξαρτήτως πολιτικών προτιμήσεων και ιδεολογικών καταβολών.
Ο πρώην πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε ένα ανήσυχο πνεύμα που πιστώνεται την πλέον προοδευτική παρέμβαση στον χώρο των ελληνικών ΜΜΕ: Διέκοψε ένα αρτηριοσκληρωτικό και βαθιά αντιδημοκρατικό μονοπώλιο, ανοίγοντας τον δρόμο για την ελεύθερη ραδιοφωνία, που οδήγησε στη συνέχεια στην ελεύθερη τηλεόραση.
Ο Μιλτιάδης Έβερτ, προσωπικότητα με αναγνώριση και αποδοχή ευρύτερη της Παράταξης στους κόλπους της οποίας ενηλικιώθηκε πολιτικά, πέτυχε να καθιερωθεί στη συνείδηση της κοινωνίας ως «μπουλντόζας». Ένας πολιτικός που δεν ξέχασε ποτέ να είναι άνθρωπος, και το έδειχνε σε κάθε στροφή της σταδιοδρομίας του. Με τις αδυναμίες του και τα λάθη του, αλλά και με την έντιμη αντιπαράθεση με τους πολιτικούς αντιπάλους, δεν υπέστειλε ποτέ τη σημαία του ήθους και δεν εκχώρησε τη συνεπή και επίμονη προσπάθεια για εθνική συνεννόηση, σύνθεση και συνεργασία.
Γνώριζε ότι οι μαθηματικές πράξεις της προόδου είναι η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός, και δεν λειτούργησε ποτέ διχαστικά, ακόμη και σε πολιτικά τεταμένες περιόδους, ακραίου φανατισμού και παθών.
Στην ανάμνηση της πολιτικής διαδρομής του Μιλτιάδη Έβερτ, η Κεντροδεξιά δικαιούται να αναπολεί. Να θυμάται. Να αναρωτιέται. Να δακρύζει.
Αντίο, Πρόεδρε…
Ημ/νία Δημοσίευσης:Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»