ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΕΣΤΙΑ», ΤΟΥ ΕΥΘ.Π. ΠΕΤΡΟΥ
Η διαπίστωσις των κ.κ. Παπανδρέου και Ερντογάν ότι οι ελληνο-τουρκικές σχέσεις διανύουν νέα εποχή, είναι μια πραγματικότης. Το ερώτημα είναι κατά πόσον αυτή η νέα εποχή δημιουργεί προοπτικές για προσέγγιση των δύο χωρών ρεαλιστική επίλυση των μεταξύ τους προβλημάτων.
Τόσο οι ελπίδες όσο και οι επικρίσεις που διατυπώνονται για αυτήν την προσέγγιση, επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στο ζήτημα της εκμεταλλεύσεως –συνεκμεταλλεύσεως των φυσικών πόρων που μπορεί να έχει το υπέδαφος του Αιγαίου. Ίσως αυτό να υπονοείται και από την επισήμανση του Τούρκου πρωθυπουργού ότι «θα πρέπει να αλλάξουμε την προσέγγισή μας, από εκείνη της γειτνίασης, προς μία σχέση εταιρική». «Εταιρική» σχέσις όμως δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην φιλική σχέσεις, όπως δεν σημαίνει σχέσις ισότητος.
Στις εταιρείες συνήθως ένας είναι το αφεντικό και οι υπόλοιποι είναι εξαρτημένοι από αυτόν μειοψηφικοί εταίροι. Επειδή δε οι Τούρκοι πάντοτε καθιστούν σαφείς τις προθέσεις τους, ευκόλως μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο στόχος τους, όσον αφορά στην εταιρική σχέση που προτείνουν εντάσσεται στο πλαίσιο της νέο-οθωμανικής πολιτικής, την οποία διεξοδικώς έχει αναλύσει ο υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του περί Στρατηγικού Βάθους. Ο ίδιος αυτός Νταβούτογλου εσχολίασε και τις αναφορές του Έλληνος πρωθυπουργού στις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και στο ζήτημα εισβολής και κατοχής της Κύπρου. Θέσεις τις οποίες απλώς και απεριφράστως απορρίπτει: «Είναι η γνωστή άποψις της Ελλάδας. Οι δικές μας απόψεις στα θέματα αυτά είναι γνωστές, και ο πρωθυπουργός μας τις έθεσε με σαφήνεια.
Δεν μπορεί κανείς να επιβάλει μία θέση στην άλλη πλευρά, και κυρίως στην Τουρκία». Αλήθεια, αποτελεί η προσέγγισις αυτή του κ. Νταβούτογλου την ορθή βάση για τη διαμόρφωση του κλίματος εμπιστοσύνης που απαιτείται για οποιαδήποτε συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών; Θα πρέπει εξάλλου να μην έχουμε πλέον την αυταπάτη, ότι η προοπτική εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να αποτελέσει βάση αμοιβαίας κατανοήσεως και αναζητήσεως λύσεων στα προβλήματα που υπάρχουν. Είναι πλέον σαφές ότι ο πρωθυπουργός Ερντογάν αφού επήρε ό,τι είχε να πάρει από τη διαδικασία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων αφήνει σιγά-σιγά τη διαδικασία αυτή να φθίνει.
Ο ίδιος και το ισλαμιστικού προσανατολισμού κόμμα του θέλησαν απλώς να εκμεταλλευθούν το ευρωπαϊκό πλέγμα αρχών δικαίου προκειμένου να εξοβελίσουν το κεμαλικό κατεστημένο από τη διοίκηση της χώρας. Τώρα που ο στόχος αυτός επετεύχθη, η «ευρωπαϊκή προοπτική» τους είναι πλέον άχρηστη. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι αφού έκλεισε το κεφάλαιο αυτό που αφορούσε στην Ευρώπη και στο παλαιό τουρκικό κατεστημένο, εκλήθη στην κυβέρνηση ο οραματιστής του νέο-οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου. Έναντι της καταστάσεως αυτής και των δεδηλωμένων προθέσεων της Άγκυρας, το ερώτημα είναι τι πράττει η Ελλάς.
Ασφαλώς και δεν θα υποστηρίξουμε ότι η αδράνεια του παρελθόντος αποτελεί την καλύτερη λύση. Ούτε όμως και θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε τις προοπτικές ενός καλύτερου αύριο στην συνεργασία επί θεμάτων «χαμηλής πολιτικής» και στα Μέτρα Οικοδομήσεως Εμπιστοσύνης που εφαρμόζονται ήδη κάποιες δεκαετίες και έχουν εκφυλισθεί σε ανούσιες διπλωματικές τυπικότητες. Όσο για την παρουσία του κ. Γ. Παπανδρέου στο Ερζερούμ.. Δεν είναι κάτι σύνηθες η παρουσία ενός ξένου πρωθυπουργού στην συνάντηση των πρέσβεων μιας άλλης χώρας. Και είμεθα βέβαιοι, ότι θα πρέπει να έχει προηγηθεί εντονότατη διπλωματική προετοιμασία. Το ερώτημα είναι ποιος είναι ο στόχος της ενεργείας αυτής. Το εάν και κατά πόσον η επίσκεψις αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο ενός μακροπνόου σχεδιασμού για την αντιμετώπιση των προβλημάτων με την Τουρκία. Ενός σχεδιασμού που δεν περιορίζεται στην επιφανειακή αναδίφηση της καταστάσεως, αλλά λαμβάνει υπ΄όψιν την γενικότερη κατάσταση και τους πραγματικούς στόχους της τουρκικής διπλωματίας.
Ακόμη δε περισσότερο ενός σχεδιασμού με στόχους ρεαλιστικούς και συγκεκριμένους που θα οδηγήσουν σε ένα καλύτερο αύριο στην ευρύτερη περιοχή. Ας μας συγχωρηθεί ο σκεπτικισμός, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες σοβαρές προσεγγίσεις κατά τον σχεδιασμό της πολιτικής τους.
Ημ/νία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011
«Η ανάρτηση των αρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»