Εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ»
Αδυνατεί να διαχειρισθεί την κρίση
Από καιρό κάποιοι μιλούν για το τέλος της εποχής της Μεταπολιτεύσεως. Και πράγματι. Το σύστημα που οικοδομήθηκε και διατηρήθηκε τα τελευταία 35 χρόνια στην χώρα μας δεν φαίνεται να έχει μέλλον. Είναι φανερό ότι δεν μπορεί πλέον να διαχειρισθεί τα προβλήματα και την κρίση που το ίδιο δημιούργησε. Όχι μόνο τα οικονομικά και τα δημοσιονομικά, αλλά και τα κοινωνικά.
Το πολιτικό μας σύστημα δεν δείχνει ικανό να μπορεί να συγκρατήσει μία κοινωνία που κοχλάζει. Και πάντως αδυνατεί να της παράσχει λύσεις και διέξοδο.
Η κοινωνία κοχλάζει
Η Κυβέρνησις δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγήσει τον τόπο. Είκοσι μήνες μετά την άνοδό του στην εξουσία, ο κ. Παπανδρέου εξακολουθεί να επιρρίπτει ευθύνες στην Κυβέρνηση Καραμανλή. Και νομίζει ότι με αυτόν τον τρόπο θα άρει τις δικές του ευθύνες. Όμως όσο και αν είναι συνυπεύθυνη η Νέα Δημοκρατία για την δυσμενή εξέλιξη των δημοσιονομικών, δεν είναι υπεύθυνη ούτε για την επί θύραις πτώχευση, ούτε για την σημερινή ύφεση, ούτε για την εκτίναξη του ποσοστού ανεργίας σε πρωτοφανή ύψη. Όλα αυτά δημιουργήθηκαν από την παρούσα Κυβέρνηση. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Πρωθυπουργός επιζητεί απεγνωσμένως ευρύτερη πολιτική συναίνεση. Θέλει συνυπεύθυνους.
Όμως ακόμη και αν παρείχετο στην Κυβέρνηση συναίνεσις, η κοινωνία δεν θα ηρεμούσε. Σήμερα έχει απαξιωθεί το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος και επομένως η συνένωσις των μελών του δεν θα άλλαζε πολλά. Ασφαλώς θα ήταν θετικό να εμφανίζεται η Ελλάς με μία πιο δυνατή φωνή προς το εξωτερικό. Όμως το σύστημα δύσκολα θα μπορούσε να αντέξει τις πιέσεις στο εσωτερικό. Πολλώ μάλλον αφού όλα σχεδόν τα κόμματα αποφεύγουν να πουν στον ελληνικό λαό την αλήθεια. Του μιλούν για την κρίση, αναφέρονται στην ανάγκη λήψεως μέτρων, αλλά αρνούνται να αναλάβουν το κόστος της εφαρμογής τους. Μάλιστα με την κοινωνική πίεση που ασκείται σήμερα, η λήψις οιωνδήποτε περαιτέρω μέτρων έχει καταστεί πολύ πιο δύσκολη.
Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η κατάστασις τείνει να εκφύγει του ελέγχου με κίνδυνο ο τόπος να οδηγηθεί σε πλήρες αδιέξοδο.
– Η τρόικα πιέζει για τη λήψη νέων μέτρων προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του Μνημονίου που δεν επετεύχθησαν κατά το πρώτο έτος εφαρμογής του. Η δε Κυβέρνησις, παρ΄ ότι τορπίλισε η ίδια το Μνημόνιο κατά το τελευταίο δωδεκάμηνο, τώρα δεν έχει άλλη επιλογή. Τελεί υπό την δαμόκλειο σπάθη της πέμπτης δόσεως του δανείου. Αν δεν λάβει τα μέτρα που της υπαγορεύονται και δεν χορηγηθεί η δόσις του δανείου, θα αναγκασθεί να κηρύξει στάση πληρωμών.
– Όμως η Κυβέρνησις Παπανδρέου έχει χάσει κάθε πολιτικό έρεισμα στο εσωτερικό. Προ 20μήνου ήλθε στην εξουσία με άνετη πλειοψηφία. Αλλά με εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα, που έβριθε υποσχέσεων οι οποίες απεδείχθησαν ψευδείς. Η κοινή γνώμη θεωρεί ότι εξαπατήθηκε. Και σήμερα, παρ΄ ότι οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται το αδιέξοδο και την αναγκαιότητα κάποιων μέτρων, ελάχιστοι δίδουν την ανοχή τους στην Κυβέρνηση να τα λάβει.
Αναπόφευκτο αδιέξοδο
Σε άλλες περιπτώσεις, μία τέτοια κατάστασις θα οδηγούσε σχεδόν αυτόματα στην προκήρυξη εκλογών. Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αφού τον τελικό λόγο έχει ο κυρίαρχος λαός. Σήμερα όμως, το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες μπορεί να σημάνει την καταστροφή. Μέχρι να διενεργηθούν οι τυχόν εκλογές -έστω και με συνοπτικές διαδικασίες- η Ελλάς πιθανότατα θα έχει πτωχεύσει. Επομένως το αδιέξοδο φαίνεται αναπόφευκτο.
Οι ξένοι πιέζουν αφόρητα. Και αν δεν δεχθούμε αυτά που μας επιβάλλουν, απειλούμεθα με πτώχευση. Η Κυβέρνησις μόνη της δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος των μέτρων και αναζητεί συνδρομή, την οποία ουδείς είναι διατεθειμένος να της δώσει. Ενώ είναι αμφίβολο αν υπό τις σημερινές συνθήκες θα μπορέσει να περάσει τα όποια μέτρα και από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Η δε κοινωνία δεν εμπιστεύεται πλέον κανέναν και δείχνει ότι θα αντιδράσει.
Το σύστημα τελεί υπό κατάρρευση. Είναι προφανές ότι αδυνατεί να αντιμετωπίσει το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό αδιέξοδο που το ίδιο δημιούργησε. Ούτε είναι σε θέσει να δώσει λύσεις. Αν διέθετε λύσεις, αυτές θα είχαν ήδη δρομολογηθεί. Αντίθετα, κάθε ημέρα που περνά, τα πράγματα καθίστανται χειρότερα. Και όπως εξελίσσονται, φοβούμεθα ότι θα εκφύγουν του ελέγχου.
Ημ/νία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»