Άρθρο της εφημ. “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ”
Η συναίνεση έχει δαιμονοποιηθεί τελευταία από τους οπαδούς του κομματικού φανατισμού, αλλά και τους λαϊκίζοντες αντιμνημονιακούς «ήρωες». Και όμως είναι προφανές ότι χωρίς συναίνεση η χώρα έχει πολύ μικρές πιθανότητες να υλοποιήσει αλλαγές που απαιτούνται εδώ και δεκαετίες, ασχέτως Μνημονίου.
Συναίνεση δεν σημαίνει πως δίνει κάποιος λευκή επιταγή στη σημερινή κυβέρνηση ή ότι δεν ασκεί σκληρή αντιπολίτευση. Συναίνεση σημαίνει ότι αποφασίζω πως ορισμένες θεμελιώδεις αλλαγές είναι απαραίτητες για να επιβιώσει ο τόπος και να μη χρεοκοπήσει και ότι τις στηρίζω ανεξαρτήτως από το αν έχουν πολιτικό κόστος. Τα περιθώρια στενεύουν και όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι η συναίνεση είναι μονόδρομος είναι προφανώς τυφλωμένοι είτε από κομματικό εγωισμό είτε από άγνοια κινδύνου.
Ημ/νία Δημοσίευσης: Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010
«Η ανάρτηση των άρθρων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεν σημαίνει και απόλυτη ταύτιση με το περιεχόμενο των ιδεών του αρθρογράφου. Τα άρθρα αξιολογούνται ως ενδιαφέροντα για προβληματισμό.»